Oudezijds Voorburgwal 66

In het boekje Groeten uit Amsterdam, prentbriefkaarten uit grootvaders album staat een plaatje van de O.Z. Voorburgwal uit ca. 1910. "Van rechts naar links", zo schrijft L.C. Schade van Westrum er bij, "zien wij het logement De Morgenstond van Jan Been (64), het huis van mevrouw H. van der Veen (66) met een timmermanswerkplaats in het onderstuk, en op de hoek (68) de haarhandel van Fr. B. Jansen. Van deze drie gevels laat zich bij het schrijven van deze regels niet meer herkennen dan het reeds gedeeltelijk afgebroken middelste huis."

Zo heeft het huis nr. 66 jarenlang gestaan, één van de helaas talrijke "rotte kiezen" in het stadsbeeld, een desolate door ratten bewoonde puinhoop. Aan de verzakte gevelrest was te zien dat het een deftig 18de-eeuws huis was geweest, de briefkaart toont aan hoe hoog het eens was, en hoe de deur en de gevelbekroning in de vorige eeuw waren verminkt. Diogenes kocht de bouwval, 89 m2 groot, in 1964 aan voor f 13.000,-.

De voorbereiding van de restauratie bleek een moeilijke zaak. Kon het eigenlijk nog wel een restauratie heten? Er was geen balk meer bruikbaar. Restauratie van een belangrijk stadsbeeld rondom het prachtige koor van de Oude Kerk is het in ieder geval wel. In plaats van de weinig geslaagde 19de-eeuwse gevelbekroning zal nu de top herplaatst worden van het enkele jaren geleden gesloopte pand Prinsengracht 245 dat even breed was.

Omdat er geen oorspronkelijke balkenconstructie of kamerindeling bestond, kon het grootste probleem van gerestaureerde huizen, de gehorigheid, op een andere manier aangepakt te worden, namelijk door betonvloeren te leggen in plaats van planken op balken. Het bestuur van Diogenes hoopt dat straks de bewoners van de vier tweekamerflats en een atelierwoning elkaar niet zullen horen in hun dagelijkse doen. Met het oog hierop is ook de trap zoveel mogelijk geïsoleerd van de zitkamers vóór en de slaapkamers achter. In plaats van het wegens bouwvalligheid geheel gesloopte achterhuis dat een paar meter terzij van de noordermuur uitstak, komt een met het souterrain verbonden atelieruitbouw. De benedenwoning zal verder drie kamers en een woonkeuken bevatten. In het souterrain ziet men de enige interieursporen van het vroegere huis: enkele nissen in de zuidmuur die gedeeltelijk kon worden gehandhaafd. Vlakbij de langzaam in haar oorspronkelijke schoonheid herrijzende Oude Kerk, nadert thans onder leiding van architect P. Pals deze opvallende herbouw zijn voltooiing. Het werk wordt uitgevoerd door de fa. Tervoort. Wanneer over enkele maanden de bewoners hun nieuwe verblijf betrekken is er opnieuw een zieke plek in Amsterdam genezen.

(Uit: De Lamp van Diogenes 7, december 1968)