Prikkeldraad

Verder dempen?

In gesprekken over Amsterdam wordt soms herinnerd aan het plan van P.W. om de Reguliersgracht te dempen. Dat was 1900, en als reden gold de ontlasting van de Utrechtsestraat t.b.v. de paardentram.

Zo'n verhaal gaat dan vergezeld van de verzekering dat zoiets nu niet meer mogelijk is. Vergeet dat maar. Het plan-Reguliersgracht werd toen verijdeld door een groep Amsterdammers die meer oog hadden voor de stad dan te technische ambtenaren, en dit is nog steeds zo.

Op 1 februari j.l. bracht de Amsterdamse Raad voor de Stedebouw een "Rapport inzake de demping van stadswateren" uit aan B. en W. Daarin staat dat 'in de besluitvorming van het gemeentebestuur en de uit voeringspraktijk van het gemeentelijk apparaat het stadswater nog onvoldoende aandacht krijgt. 'In de stedebouwkundige opstelling t.a.v. de betekenis van het stadswater is sinds de 19e eeuw, toen de Jordaangrachten werden gedempt, weinig veranderd'. Tal van voorbeelden lichten deze stelling toe. Het gaat daarbij niet alleen om het voortdurend wegknagen van stukjes gracht die worden aangeplempt, maar ook om de z.g. 'tijdelijke dempingen' .waarvan de duur der tijdelijkheid allerminst vaststaat. Het rapport vraagt een duidelijk tijdschema voor het herstel van dit water. Kort daarop verscheen een perscommuniqué inzake het ontwerp struktuurplan, met de verzekering van B. en W. dat o.a. tijdelijke dempingen weer zouden worden ontgraven. En zie, twee weken later kreeg het Wijkcentrum d'Oude Stadt een plan ter inzage m.b.t. de tijdelijk gedempte Houtkopersburgwal. Na de geruststellende woorden van B. en W. verwacht men dan: daar komt het begin. Niets daarvan. Het plan beoogt de tijdelijke demping definitief te maken en het terrein in te richten als parkeerterrein met een groenrandje.

De tekening was gedateerd november '73, en wat wilt U, plan is plan, zoiets wordt niet voor niets getekend. Het Wijkcentrum, de Bond Heemschut en de Stichting de Pinto schreven protestbrieven aan de gemeenteraad. Misschien helpt het. Als niemand zijn mond open doet, dramt de botte stoomwals ongehinderd door.
Wanneer er iets mis gaat in Amsterdam -en er gaat veel mis- dan zingt het hele stadhuis in koor: 'schuld van den Haag'. Laten we liever de andere kant opkijken. Stadsvijand nr. 1 is de onhanteerbaarheid van het eigen topzware ambtelijke apparaat, met voor elke dienst een eigen 'beleid', desnoods tegen elkaar of tegen het standpunt van het gemeentebestuur in.
Wat zouden er veel goede zaken voor Amsterdam beter van de grond komen, als dit apparaat redelijk meewerkte. In plaats daarvan moeten we 'prikkeldraadversperringen' leggen.

Geurt Brinkgreve

(Uit: De Lamp van Diogenes 28, juni 1974)