Stutten in het Bethaniënklooster

Zonder de stutconstructie die de Gemeente destijds binnen de 15de-eeuwse muren heeft laten aanbrengen, zou het Bethaniënklooster allang zijn ingestort, schuin weggezakt naar de Barndesteeg.

Nu nadert het moment van de restauratie. Constructief is het een moeilijk karwei. Boven het overwelfde souterrain moet een betonvloer worden gelegd, als basis voor de stalen profielen die, weggewerkt in de oude muren, de kap zullen dragen. Het middeleeuwse muurwerk kan dan worden hersteld, maar zonder draagfunctie. Dat lijkt een simpele oplossing. Het probleem bij de uitvoering is echter dat de stutten pas weggehaald mogen worden wanneer de stalen portalen het gebouw de nodige stijfheid hebben hergeven. De mannen die de betonvloer gaan aanbrengen, hebben ruimte nodig, voor zichzelf, hun gereedschap en hun materialen. Hoe moet dat tussen en onder de huidige stutconstructie?

Bij alle vragen die rijzen bij een dergelijke restauratie, vragen van kunsthistorische, architectonische, financiële en gebruikstechnische aard, wordt wel eens vergeten hoeveel praktische vakkennis er nodig is om een goedgekeurde architectentekening te 'vertalen' in een gaaf bouwwerk, zonder risico's te lopen tijdens de uitvoering.

(Uit: De Lamp van Diogenes 106, november 1987)