Kleersloot 7

De Vrienden van de Kleersloot hebben zoals hier al eerder werd gemeld, bij de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen aangedrongen op plaatsing van het pand Kleersloot 7 op de Rijkslijst van beschermde monumenten. Dit verzoek was mede gebaseerd op het positieve advies dat door de Raad voor het Cultuurbeheer op 29 september 1994 was uitgebracht.

Ondanks dat positieve advies heeft de minister gemeend, na ingewonnen advies van de gemeente Amsterdam en de provincie, niet tot plaatsing te moeten overgaan.
Het is mogelijk tegen de negatieve uitslag in beroep te gaan en tijdens deze beroepsprocedure duurt de bescherming in het kader van de Monumentenwet onverminderd door.
Een beroepscommissie heeft de betrokkenen gehoord ten departemente.
Tot verbazing van alle betrokkenen heeft de gemeente zich tot de rechtbank in Amsterdam gericht om opheffing van de bescherming te verzoeken. Namens de Vrienden van de Kleersloot werd gevraagd, waarom niet op de uitslag van het beroep bij het ministerie werd gewacht. Interessant was hierbij dat de vertegenwoordigster van Burgemeester en Wethouders opmerkte dat, zelfs als de minister alsnog tot plaatsing op de Rijksmonumentenlijst zou besluiten, de gemeente (B. en W.) toch tot sloop van het pand Kleersloot 7 zou overgaan. Het is jammerlijk dat normale argumenten voor handhaving van dit monumentale pandje in het Beschermde Stadsgezicht Nieuwmarkt kennelijk niet meer gelden.

Als er geen wil is, lijkt er ook geen weg te zijn, ondanks de verklaring van de architecte dat het pandje goed zou zijn in te passen en ondanks het aanbod van de Stichting De Pinto om zich het lot van het pandje aan te trekken. De rechtbank heeft inmiddels de schorsende werking van de monumentensloopvergunning opgeheven. Een laatste poging om het pandje te redden liep spaak op de gemeentelijke eis dat dan ruim drie ton planschade moest worden gegarandeerd. Die eis is alleen te verstaan uit een gemeentelijke verplichting om het terrein binnen een bepaalde termijn bouwrijp op te leveren. Beroepsprocedures worden op die manier bij voorbaat zinloos.

Frans Amende

(Uit: Binnenstad 155, december 1995)